Er is sprake van een bestuurder die zijn aandeelhouders torenhoge rendementen belooft, maar die belofte niet waarmaakt. Een bestuurder die zich tijdens zijn aandeelhoudersvergadering plots opwerpt als een van de hoeders van Neerlands overlegmodel.

Er is sprake van een hedgefund (we mogen trouwens aannemen dat het er meerdere zijn) dat met een klein percentage van de aandelen zich opwerpt als de hoeder van alle aandeelhouders… namens achtergestelde kinderen.

En sinds 2 mei hebben we de heer Wientjes, voorzitter van Neerlands belangrijkste ondernemersvereniging, die zich opwerpt als hoeder van…tsja, van wat eigenlijk? Van de positie van directies van grote ondernemingen. O ja en van Nederland zelf, want wij moeten hoofdkantoren van grote ondernemingen behouden voor ons land. Diezelfde ondernemersvereniging heeft zich in het verleden trouwens uitgesproken vóór meer macht aan de aandeelhouders.

Ik vind het wonderlijk dat je vrijwel niemand hoort over het gigantische verlies aan arbeidsplaatsen dat, ongeacht de afloop, op zal treden. Dat verlies illustreert een ontwikkeling die veel meer betekenis heeft dan al het gekrakeel rond de teloorgang van De Bank met alle dubbele agenda’s die nu in de pers naar voren komen.

Wat die ontwikkeling is? De ontwikkeling van een mondiale arbeidsmarkt, waarop het op basis van kosten voor Europese werknemers slecht concurreren is. Tegenover de macht van de aandeelhouders met hun jacht op rendement, staat de onmacht van grote groepen werknemers die niet in staat zijn om zich te handhaven in een wereld waarin uiteindelijk kennis en vaardigheden voor een groot deel bepalen waar welke werkzaamheden worden verricht.